Scarlatti

 

Toen ik dacht dat het afgelopen was

volgde nog een herhaling. Ik hoorde

weinig verschil. Dezelfde felle trillers

en loopjes zonder vertraging. Ik hoorde

weinig verschil. En toch was het precies

zoals het moest zijn, zoals het eeuwen

geleden was bedacht, gespeeld. Misschien

kon hij er geen genoeg van krijgen. Elke noot

was voor hem weer nieuw, onverschillig

hoe vaak deze geklonken had. Herhaling

op herhaling. Het is niet anders. Luister.

 


Dit gedicht is geïnspireerd op een uitvoering van de klaviersonate in A-groot K.536 van Domenico Scarlatti door Benjamin Frith. Maar het kan natuurlijk ook over andere muziek gaan – dat is aan de lezer.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.