Zo heeft het toeval mij bij jou gebracht:
via een omweg door de stad gereden
over het water: de Realengracht
Aemstelredam, weet ik, is mijn verleden
Hier woon jij achter houten ophaalbruggen
en waait uit vier hoeken teg’lijk de wind.
Je zegt: “dit alles gaat me veel te vlug, en
eigenlijk weet ik niet hoe ik dit vind”.
Nu dromen we nog onze eigen dromen –
vertellen het verhaal van onze stad.
De meeuwen krijsen hoog boven de bomen,
de zon gaat onder en ik kijk nog wat.
Alweer is er een nieuw seizoen gekomen
Nu maakt het me gelukkig, wist je dat?