ouder worden in de pozie - dichters over de ouderdom - werk van oudere dichters
 
 

volgende gedicht

ouder worden in de pozie - start

home

 
 
WEDUWNAAR
 
zijn kamer wordt zo groot
als de omtrek van haar wezen
in elke centimeter huist herinnering
uit de kast pakt hij het ene kopje
het andere blijft doelloos staan
het gedeelde leven van de alledaagse dingen
nu voorgoed voltooid verleden tijd
uit zijn ooghoek rolt een traan
 
na zestig jaar
plots als in een droom
is zij van hem heengegaan
 

 

 

Oeke Kruythof

uit: OPUS 100:
gedichten 1991-1994

Language Editing, 1994

commentaar

 
Dit gedicht, geschreven bij een foto van Adriaan Gorter, ademt een stil verdriet. Alledaagse dingen herinneren de weduwnaar elk moment van de dag aan zijn overleden vrouw. Alles in het gedicht draait om de afwezige, zonder dat zij zelf direct in beeld komt. Juist door de algemene bewoordingen wordt het onontkoombare voelbaar. Twee mensen, een leven lang samen, en n die achterblijft.