ouder worden in de pozie - dichters over de ouderdom - werk van oudere dichters
 
 

volgende gedicht

ouder worden in de pozie - start

home

 
 
HET KWIJT ZIJN VAN DINGEN
 
Het kwijt zijn van dingen
is een grootse vorm van zelfhaat.
 
Hoe hard alle andere dingen
ook roepen: maar wj zijn er toch?,
 
je zoekt en zoekt, steeds kleiner,
steeds dieper begraven
 
onder wat je vond, terwijl het buiten
langzaam donker wordt.
 

 

 

Ingmar Heytze

uit: Het ging over rozen
Uitgeverij Podium, 2002
Tevens in: 'Het beste en de rest', Podium 2006

commentaar

 
 
Bijgaand gedicht gebruik ik graag als illustratie bij lezingen over geheugenklachten bij ouderen en bij bijscholingen over de verschillende typen dementie, belicht vanuit de (neuro)psychologie.
Het gedicht laat om te beginnen zien, dat het kwijt raken van dingen niet specifiek is voor ouderen: de Utrechtse dichter Ingmar Heytze schreef dit gedicht rond zijn dertigste.
Ook illustreert het, dat het niet zinnig is om alleen te kijken naar wat mis gaat. Bij het omgaan met dementerende ouderen is het essentieel om mensen in hun waarde te laten, en hen zo veel mogelijk aan te spreken op wat zij nog wl kunnen! Om meer aandacht te geven aan al die dingen (bijv. oude kennis, levenservaring, emotionele reacties)  die roepen: maar wj zijn er toch?