ouder worden in de poŽzie - dichters over de ouderdom - werk van oudere dichters
 
 

 volgende gedicht

ouder worden in de poŽzie - start

home

 
 
GENOEG
 
Die uroloog, ortopedis
en 'n gewoner soort chirurg
doen alles om te vergewis
of jy van hulle gading is.
Dit gaan desnoods deur been en murg.
Deemoedig laat jy hul begaan,
bevoeg om weg te snoei of te laat staan.
Hulle las 'n aantal meters aan die baan
wat jy moet aflÍ. Stadigaan
sal jy jou tog wil terugtrek in 'n burg
aan die einde van 'n doodloopbaan
en daar teen eie tempo taan,
die verdere omweŽ spaarsaam oorgeslaan.
 

 

Elisabeth Eybers

uit: ĎTijdverdrijfí

Querido, 1996

commentaar

 

Vanaf 1961 woonde en werkte de Zuid-Afrikaanse dichteres Elisabeth Eybers (1915-2007) in Amsterdam. Haar werk is o.a. bekroond met de Constantijn Huygensprijs (1978) en de P.C. Hooftprijs (1991). Eindigheid en sterfelijkheid waren al langer belangrijke thema's in haar werk. De bundel 'Tijdverdrijf' verscheen in 1996, toen zij de tachtig al was gepasseerd, en ademt deze thematiek van begin tot eind.

In bovenstaand gedicht verwoordt zij scherp maar fijngevoelig wat veel ouderen ervaren wanneer zij in het ziekenhuis worden opgenomen. De ik-persoon voelt zich object van onderzoek. Men verdringt zich rond haar bed om iets te vinden waaraan nog gesleuteld kan worden. Maar wil zij dat wel? De titel zegt genoeg.