ouder worden in de poëzie - dichters over de ouderdom - werk van oudere dichters
 
 

 volgende gedicht

ouder worden in de poëzie - start

home

 
 
CLAN
 
Namen hopeloos gefixeerd door jaartallen
Het hiernamaals blijkt een register op internet
Ik ben op zoek naar ondergewaardeerde zwoegers,
haastig gestorven landarbeiders, dienstmaagden
Rauw volk van mijn clan, intussen bevorderd
tot de eeuwige stofvelden
Jan Jansen van Veken
Geboren circa 1650 te Terheijden
(Je duikt als eerste op, Adam van Veken!)
gehuwd met Catlijn, dochter van
Robertus van Gilsen en Johanna Cornelissen
Robbreght van Veecken, geboren op 03-05-1685
(Wat at je graag Catlijn?)
Sebastianus van der Veecke geboren op 16-01-1711
te Made (Was jij de eerste Veecke
met een zwakke rug, Sebastianus?)
Ik wil het chronische stof van jullie namen blazen
Wat van mij is krijg ik dagelijks van jullie
In onze hartkamers groeten we elkaar,
roepen leuzen die er niet om liegen:
Leve ons eeuwige leven!
Weg met onze tijdelijke dood!

 

 
 

 

André van der Veeke

uit: ‘Dwangarbeider van de poëzie’

Liverse, 2017

commentaar

 
Genealogie: het uitpluizen van de eigen stamboom en het op zoek gaan naar voorouders in de gemeentelijke archieven. Al voor het internettijdperk was dit een geliefde hobby bij het ouder worden. Mijn oom vond het ook een mooie tijdsbesteding: je komt nog eens ergens. Tegenwoordig zijn veel archieven van achter de computer te raadplegen, maar het blijft spannend. André van der Veeke (1947) legt zijn ervaringen op poëtische wijze vast.