een lege tafel - nieuwe gedichten - gedachten over poëzie - een plek om aan te schuiven
 
 

 

 volgend gedicht

home

 
 
Stout rondeel
 
Een mooie vorm die iets te zeggen heeft:
daar kunnen ze me 's nachts voor wakker maken.
Die zich niet één, twee, drie gewonnen geeft
maar daarna bij me blijft tot aan ‘t ontwaken.
 
Er is echt niets dat meer voldoening geeft,
wie dit niet rijmen kan die is te laken.
Een mooie vorm die iets te zeggen heeft,
daar kunnen ze me 's nachts voor wakker maken.
 
Het listig web dat zij gesponnen heeft,
de muze wist mij tot haar slaaf te maken.
Voor dubbelzinnigheden wil ik waken
maar ‘t zoete woord dat aan haar lippen kleeft,
daar kunnen ze me 's nachts voor wakker maken!
 

 

 

 

© Eric van Loo

Toelichting

Filmpje

Filmpje (voordracht)

 

 
 
 
 
Dit gedicht schreef ik ter gelegenheid van de Willem Wilmink Dichtwedstrijd 2018. De verplichte zin was dit jaar van de hand van Peter Knipmeijer: 'Daar kunnen ze me 's nachts voor wakker maken'.
 
Er zijn critici die van mening zijn, dat alle gedichten in wezen poëticaal zijn. Daarmee wordt bedoeld dat er onder de eerste laag (het onderwerp van het gedicht) altijd een tweede laag aanwezig is, die over het schrijven van poëzie zelf gaat. In die zin zou dit gedicht wel eens omgekeerd poëticaal kunnen zijn. Het lijkt te gaan over het schrijven van poëzie. Maar misschien is dat slechts schijn.
Of, zoals de jury het verwoordt: "De winnaar laat zich graag wakker maken door ‘mooie vormen’, waarbij hij subtiel in het midden laat of het om literaire of lichamelijke vormen gaat." (in: Tubantia)